اموزش واطلاعات کامپیوتروموبايل

مصاحبه با پروفسور کارولوکس سه شنبه سوم شهریور 1388 11:29

ابتدا بايد پروفسور کارولوکس را بيشتر بشناسيم:

پروفسور کارو لوکس از پژوهشگران بنام سیستم‌های هوشمند در ایران است.

او در سال ۱۹۷۶ میلادی مدرک دکترای خود را از گروه مهندسی برق و علوم کامپیوتر دانشگاه برکلی با گرایش مهندسی کنترل دریافت کرده است.

مدرک کارشناسی ارشد مهندسی برق او از دانشگاه تهران است

دکترا: Electrical Engineering and Computer Sciences, University of California, Berkeley, 1975

کارشناسی ارشد: Electrical Engineering, University of Tehran, Faculty of Engineering, 1973

کارشناسی: Electrical Engineering, University of Tehran, Faculty of Engineering, 1963

زمینهٔ پژوهش‌های او پیش‌بینی‌ سری‌های زمانی، مدل‌های عاطفی و منطق فازی است.

او در سال ۱۳۸۵ خورشیدی به عنوان چهره ماندگار شناخته شد

استاد کارو لوکس از دانشکده فنی مهندسی دانشگاه تهران در زمینه تعامل در سیستم های هوشمند صاحب فعالیت های ارزنده ای دارد

وی زمینه های مهارتی گوناگونی دارد برای دریافت مهارت ها و سوابق وی می توانید به این سایت مراجعه کنید.

حال مصاحبه شيرين پروفسور:

سايت رشد مصاحبه اي با پروفسور داشته، چند تا از سوالات مطرح شده و پاسخ پروفسور به نظرم جالب آمد و خالي از اطف نديدم بخش هايي از اين مصاحبه را در اختيار شما بگذارم پروفسور کارو لوکس پدر رباتيک ايران

پروفسور «كارو لوكس» (Caro Lucas) در سال 1385 (2006 ميلادي) توسط فرهنگستان علوم ايران به‌عنوان چهره‌ي ماندگار شناخته شد.

آقاي دكتر! شما تا چه حد با آزمونهاي المپياد كشوري مرحله‌ اول، دوم، سوم و المپيادهاي جهاني آشنايي داريد؟
من خيلي كم آشنا هستم و اول كه شما فرموديد خواستم بگويم براي مصاحبه آدم بدي را انتخاب كرديد! چون من اعتقاد ندارم تا اين اندازه توجه به «المپياد»، كار مثبتي در كشور است.

توجه كنيد المپياد از چند نظر اهميت دارد:

يكي اين‌كه اصولاً روند تدريس موجود در مدارس تيزهوشان و مراكز مشابه روند خيلي‌خوبي نيست. چون در اين روش، افراد را تا حد زيادي از يكديگر جدا مي‌كنند.

در حالي كه لازم است به‌روش «باهم زيستن» (Mainstreaming) اينها را با هم آموزش بدهند و هر كسي در هنگام آموزش «با هم زندگي كردن» را ياد بگيرد.

يونسكو الان ميگويد:

«آموزش فقط يادگرفتن يك تخصص، يك توانايي، يك مهارت و يك دانش نيست؛ يادگيريِ چگونگي زيستن و چگونگي با هم زيستن هم هست».

بنابراين آموزشي كه چگونگي با هم زيستن را كه در نتيجه با هم بودن به‌دست ميآيد را قطع كند آموزش چندان خوبي نيست.

بنابراين مدارس تيزهوشان روندي مخالف روند فعلي آموزش و اهداف فعلي آموزش در دنيا دارد كه به‌سمت «باهم زيستن» (Mainstreaming) پيش ميرود.

چيزهايي (راههايي) از قبيل: «المپياد» از نظرهاي ديگر هم مضر هستند:

يكي از آن ضررها، اين اندازه اهميت دادن به «آموزش از طريق حل مسأله» (Procedure Learning) است. «آموزش از طريق حل مسأله» (Procedure Learning) يعني يادگيريِ روشي است كه در آن به‌جاي يادگيري مطلب و مفهوم، روش حل مسأله ياد گرفته ميشود.

دانشاموز يا شركت‌كننده به يك «ماشين حل مسأله» تبديل مي‌شود و به‌تدريج از او قدرت «ابتكار» و «خلاقيت» سلب شود.
اما ممكن است معايب المپياد در برابر مزايايش اصلاً به‌چشم نيايد؛ لذا لازم است آن فرد مزايا و معايب را محاسبه كند و متوجه شود كه مزاياي آن تا حدي زياد است كه ابراز كند: مزايايش به معايبش ارجحيت دارد. به‌نظر من «المپياد» خوب است و استدلال من هم اين نيست كه «المپياد» به‌نفسه «بد» است؛ ايناندازه توجه كردن «بد» است.
اين توجه دنياي «آموزش» را به‌سمت «پژوهش» و «كارافريني» و «تداوم و تداومجويي» ميبرد.

بنابراين هر چيزي كه حالت سنتي آموزش را – كه تست جواب دادن، امتحان دادن، مسأله حلكردن و يادگيري و حفظ كردن است- تشويق كند خوب است!

البته ممكن است شما بگوييد در حل مسأله هم «راهحل ابتكاري» موردنظر است اين در حالي است كه خيلي محدود است.

جنبه ديگر از ضررهاي «المپياد» آن است كه مسأله كوچكي - كه يك مسابقه بين‌المللي در بين بقيه مسابقه‌ها است – را به بعضي از مسابقه‌ها خيلي علميتر ترجيح مي دهند.
مسابقه‌هاي علمي معتبر يك موضوع پژوهش علمي را به‌عنوان موضوع مسابقه درنظر ميگيرند. البته اين كار در دنيا خيلي رايج شده است كه انواع موضوع‌هاي پژوهش علمي را تبديل به مسابقه‌هاي مهم بينالمللي كنند.

امروزه به اين مسابقه - كه همان «المپياد» است نه يك «مسابقه تخصصي» - از خود «آموزش رسمي» بيشتر اهميت مي‌دهند به‌طوري كه به فعاليت شاگرد اول مدرسه آنقدر امتياز نمي‌دهند كه به شركت‌كننده در المپياد امتياز تعلق مي‌گيرد.

اين هم يك جنبه منفي ديگر «المپياد» ‌است كه مقصر المپياد يا شركت‌كنندههاي المپياد يا استاد نيست؛ حتي تقصير كساني كه المپياديها را پرورش ميدهند و مربيان (Trainer) اين دوره‌ها هم نيست.

تقصير مقام‌هاي سياستگذار است كه خودشان تا اينحد به آموزش كم اهميت داده و آموزش‌ها را به «صفر» نزديك كرده‌اند و يك المپياد خارجي را از آن مهمتر دانسته‌اند!

منظور من از خارجي، خارج از كشور نيست منظورم «خارج از آموزش رسمي» كشورمان است.

ادامه دارد...

برگرفته از تبيان

نوشته شده توسط مرتضی | لینک ثابت |

روبوکاپ چیست؟ قسمت دوم سه شنبه بیستم فروردین 1387 23:55

- مرور قسمت اول

آشنایی با مسابقات روبوکاپ:

لیگ شبیه‌سازی‌ امداد

یك محیط شبیه‌سازی‌ فاجعه شهری مانند زلزله كه روی شبكه‌ای از رایانه‌های متصل به هم كار می‌كند، ساخته شده است.

در این دنیای شبیه‌سازی‌ شده، عامل‌های ناهمگون مانند آتش‌نشان‌ها، فرماندهان، قربانیان، داوطلبان، و غیره عملیات جست‌وجو و نجات را هدایت می‌كنند.

در این واقعه خیالی ممكن است برخی از مكان‌ها آتش گرفته باشد یا برخی خیابان‌ها مسدود شده باشند و حتی جهت وزش باد نیز یك عامل تأثیر‌گذار است. در پایان تیمی برنده می‌شود كه بتواند با كمترین خسارت، جان انسان‌ها را نجات دهد

لیگ روبات‌های امدادگر

هر روبات می‌بایست به مدلی از یك شهر ویران كه در محل مسابقه ساخته شده وارد شود و به جست‌وجوی مصدومین احتمالی بپردازد و محل دقیق آنها را گزارش كند. روبات باید پس از انجام این اعمال از محوطه خارج شود.

نواحی مسابقه براساس میزان ناهمواری به سه‌ناحیه زرد، نارنجی و قرمز تقسیم می‌شود و هر روبات برای جست‌وجو در این نواحی تنها 20 دقیقه فرصت دارد.

لیگ سگ‌های سونی

در این مسابقه روبات‌های فوتبالیست به شكل سگ هستند و هر تیم مجاز به استفاده از 4 سگ است. هیچ گونه تغییری در سخت افزار روبات‌ها مجاز نیست. زمان هر مسابقه 2‌نیمه 10‌دقیقه‌ایست و تیم‌های شركت‌كننده در این لیگ، تنها با برنامه نویسی روی حافظه این روبات‌های معروف به آیبو كار خواهند كرد و در نهایت تیمی كه بیشتر گل بزند برنده خواهد بود

ادامه مطلب

نوشته شده توسط مرتضی | لینک ثابت |

روبوکاپ چیست؟ دوشنبه نوزدهم فروردین 1387 16:32

روبوکاپ (RoboCup) عنوان مسابقاتی بین المللی در زمینه دانش روباتیک و هوش مصنوعی است که بصورت سالیانه توسط فدراسیون بین المللی RoboCup برگزار می‌شود. از آنجا که نام RoboCup برگرفته از کلمات «Robot soccer» (مسابقه فوتبال) و «world Cup» (جام جهانی) است، لذا بی‌جا نیست که آنرا جام جهانی روبات‌ها بنامیم

هدف روبوکاپ

فدراسیون جهانی روبوکاپ اهداف و جداول زمانی خاصی را برای انجام تحقیقات در این زمینه مشخص کرده است. همانطور که فضانوردان، هدف اولیه خود را رساندن انسان به سطح کره ماه و سپس سالم بازگرداندن او به زمین عنوان کرده بودند، در حالی که هدف اصلی آنها این نبود، بلکه هدف، پیشرفت کلی در زمینه فضانوردی جهان بود؛ بزرگترین هدف روبوکاپ نیز پیشبرد سطح فنی جامعه جهانی می باشد و به عنوان هدفی اولیه: در میانه ی قرن بیست و یکم ( در سال 2050 میلادی) یک تیم متشکل از روبات های فوتبالیست شبیه به انسان، در مسابقه ای واقعی و با رعایت قوانین فیفا تیم قهرمان جام جهانی را شکست خواهد داد.

تاریخچه روبوکاپ

ایده برگزاری جام جهانی روبات‌ها برای اولین بار در سال ۱۹۹۲ میلادی توسط پروفسور آلن مک ورث از دانشگاه British Columbia کانادا در مقاله‌ای تحت عنوان روبات‌های بینا مطرح شد که این مقاله در سال ۱۹۹۳ در کتابی تحت عنوان «Computer Vision: System, Theory, and Applications» منتشر گردید. در همین زمان گروهی از محققان کشور ژاپن به بررسی امکان‌پذیری برگزاری مسابقه فوتبال روبات‌ها پرداختند که این بررسی‌ها منجر به تأسیس رقابت‌های( Robot J-League که بعد به RoboCup تفییر نام داد) توسط پروفسور مینورو آسادا، یاسو کنیوشی و هیرواکی کیتانو شد. رقابت‌های روبوکاپ در سال ۱۹۹۶ بصورت رسمی آغاز بکار کرد.

سابقه فعالیت روبوکاپ در ایران

پروژه‌ی علمی و پژوهشی روبوکاپ، فعالیت خود را از سال 1377 در دانشگاه صنعتی شریف آغاز نموده و این فعالیت به طور مستتمر تا به امروز ادامه داشته و هر سال با توسعه و گسترش همراه بوده است. درحال حاضر، تیم های این دانشگاه در کلیه‌ی لیگ‌های فعال است و موفق شده‌اند که طی سال‌های اخیر به رتبه‌های ممتازی در عرصه‌های گوناگون نائل آیند.

با شروع این فعالیت علمی در این دانشگاه، تاکنون بیش از ده‌ها دانشگاه، مرکز تحقیقاتی و باشگاه علمی در سراسر کشور به این حرکت علمی و فنی ملحق گردیده‌اند و موجب بروز شور و اشتیاق بسیاری در جوانان مستعد این مرز و بوم برای گسترش مرزهای دانش و همچنین انجام پروژه‌های روباتیک و کاربردی در صنعت گردیده است.

از نکات جالب توجه آن است که برای اولین بار در مسابقات جهانی سال 2001 آمریکا، یک تیم از نوجوانان دبیرستانی ایرانی ( تیم دبیرستان علامه حلی) به عنوان تنها تیم دبیرستانی در مسابقات جهانی روبوکاپ شرکت نمودند و در بین بسیاری از تیم‌ها، از دانشگاه‌های معتبر کشورهای پیشرفته، موفق به کسب رتبه اول در یکی از شاخه‌های مسابقات شبیه سازی فوتبال شدند.

به ادامه مطلب بروید.

ادامه مطلب

نوشته شده توسط مرتضی | لینک ثابت |